Meeldauw (Erysiphe graminis)
Meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte die het gazon kan aantasten. De ziekte komt vooral voor in tuinen en gazons tijdens perioden met een hoge luchtvochtigheid. Hoewel meeldauw in eerste instantie onschuldig lijkt, kan een langdurige aantasting de vitaliteit en uitstraling van het gazon duidelijk verminderen.
Herkenning
Meeldauw is goed te herkennen aan een wit, poederachtig schimmelpluis op de grasbladeren. In een later stadium verkleurt dit schimmelpluis naar grauw en kunnen er kleine zwarte puntjes zichtbaar worden. De aangetaste grassprieten verzwakken en sterven uiteindelijk af, waardoor het gazon een vale en ongezonde uitstraling krijgt.
Wanneer komt meeldauw voor
Meeldauw komt vooral voor in de nazomer en het voorjaar. De ziekte ontwikkelt zich met name bij een combinatie van hoge luchtvochtigheid, weinig luchtcirculatie en een dicht of te lang gazon. Ook schaduwrijke plekken zijn extra gevoelig.
Oorzaken van meeldauw
Meeldauw ontstaat meestal door één of meerdere van de volgende factoren:
- hoge luchtvochtigheid
- onvoldoende luchtcirculatie
- een te lang of dicht gazon
- achtergebleven maaisel
- ophoping van organisch materiaal
- schaduwrijke ligging
Een verzwakt gazon is gevoeliger voor aantasting door meeldauw.
Bestrijding en preventie
De bestrijding van meeldauw is vooral gericht op het verbeteren van de groeiomstandigheden van het gazon:
- maai het gazon in de nazomer regelmatig en niet te lang
- vang maaisel altijd op
- verwijder afgevallen bladeren tijdig
- zorg voor voldoende luchtcirculatie
- voorkom langdurige vochtigheid in de grasmat
Naarmate de buitentemperatuur daalt, neemt de activiteit van meeldauw vanzelf af en herstelt het gazon zich doorgaans weer.
Herstel van het gazon
Na het verdwijnen van meeldauw kan het gazon zich herstellen door goede verzorging. Regelmatig maaien, voldoende voeding en het verbeteren van de bodemstructuur helpen om nieuwe aantastingen te voorkomen.
